Espina Hande Ayas, 1980 doğumlu. 7 yaşında Asperger sendromu tanısı aldı. Çevresi onu hep "farklı" gördü, bazen daha ağır sözlerle: Garip, deli, zeka geriliği var...
Akran zorbalığı, yaralayıcı benzetmeler onun çocukluğunun değişmez fonu oldu.
2013'te tanı kriterleri değişti, Asperger otizm spektrumunun içine alındı. Ayas için isim değişikliği hiçbir şeyi değiştirmedi.
Ayas, "Bir günde otizmli oldum. Ama benim için hiçbir şey değişmedi. O zaman fark ettim ki önemli olan tanının adı değil, kişinin tanıklığı" diyor.
Bugün Ayas, her hafta kaydettiği podcastlerle otizmli çocukların ailelerine ulaşıyor. Okula, sosyal hayata uyum konusunda yol gösteriyor. Kendi çocukluğunda bulamadığı anlayışı, şimdi başkalarına taşıyor.
Toplumun "normal olma" baskısına dair "Normali reddettiğim gün normalleşebildim. Ben farklı değil, başkayım." diyor ve ekliyor:
"Toplumun bizi normale indirmesi gerekiyor. Madem bu kadar üstümüzde normal ol baskısı var, o zaman normal davranın. Niçin normal davranmıyorsunuz?"
Ayas'a göre asıl mesele, otizmli bireylerin eksikleri değil güçlü yanları üzerinden görülmesi. Her çocuğun içinde patlamayı bekleyen bir cevher var olduğunu hatırlatan Ayas:
"Sürekli farklı olduğunu söylemek yerine yeteneğini bulmasına yardımcı olun. Hepimiz aynı olmak zorunda değiliz. Hepimiz bir arada olduğumuzda güzeliz."
