Sabahları sildiği sıralara, birkaç ay sonra öğrencisi olarak oturacaklar. Kırklareli Üniversitesinde destek personeli olarak çalışan 19 yaşındaki Zeynep Bora, mesai saatleri dışında kalan her dakikasını üniversite sınavına hazırlanmaya ayırdı ve yazılım mühendisliğini kazandı. Birlikte çalıştığı Beyzanur Sakmak'la aynı sonucu paylaşıyorlar.
Sakmak için bu şehre gelişin kendisi bile bir hikaye. Kahramanmaraş merkezli 6 Şubat depremlerinin ardından ailesiyle Malatya'dan Konya'ya taşındı. İş ararken Kırklareli Üniversitesinin destek personeli kadrosuna başvurdu. Kabul geldiğinde şehir değiştirdi. Yaklaşık dört aydır sıraları, koridorları, dersleri temizliyor ve her seferinde, bir gün o sıralarda öğrenci olarak oturmayı hayal ediyordu.
Sakmak, bu hayali anlatırken sözü uzatmıyor: "Çocukluğumdan beri yazılım mühendisliği okumayı çok istiyordum. Bu hayali gerçekleştirdiğim için çok mutluyum."
Bora'nın hikayesi de altı ay öncesine dayanıyor. Destek personeli olarak göreve başladığında eğitimine devam etme isteğinden vazgeçmemişti. Şimdi hem çalışmaya hem derslere yetişmeye hazırlanıyor. Bunun yorucu olacağını biliyor ama arkasında iş arkadaşlarının desteği olduğunu söylüyor.
İkisi de dört yıl sonrasını şimdiden düşünüyor. Mezuniyet, ardından akademik kadroda kalma hayali. Sınıfları temizleyerek başladıkları bu yolun, kendilerini geliştirdikçe gurur kaynağına dönüşeceğine inanıyorlar.
